به گزارش شماواقتصاد: گزارشهای ماهانه بانکها- در فضای تحلیلی بازار سرمایه- تنها مجموعهای از اعداد نیستند، بلکه روایتگر کیفیت مدیریت منابع، نحوه مواجهه با ریسک و میزان پایداری سودآوریاند. گزارش 10 ماهه منتهی به پایان دی 1404 بانک دی نیز از همین جنس است؛ گزارشی که بیش از آنکه بر جهشهای مقطعی تکیه داشته باشد، از یک روند اصلاحی آرام اما پیوسته سخن میگوید. حذف درآمدهای غیرعملیاتی از صورت عملکرد ماهانه و تمرکز بر خروجی فعالیتهای اصلی بانکی، تصویری شفافتر از توان واقعی بانک ارائه میدهد؛ تصویری که برای تحلیلگران بورسی اهمیت بنیادی دارد، زیرا کیفیت سود را بر کمیت آن ترجیح میدهند.
نشانههای احیا در درآمد عملیاتی 10 ماهه بانک دی
در 10 ماهه سال مالی، جریان درآمدی بانک دی بیش از هر چیز بر محور تسهیلات اعطایی استوار بوده و مجموع درآمد این بخش تا پایان دیماه به حدود 59 هزار میلیارد ریال رسیده است. تداوم ثبت درآمد در ماه دی، بدون اتکا به رخدادهای غیرتکرارشونده، نشان میدهد موتور اعتباری بانک به سطحی از پایداری نزدیک شده که میتواند مبنای تحلیلهای میانمدت قرار گیرد.
در کنار آن، رشد قابل توجه درآمدهای کارمزدی تا سطح بیش از 18 هزار میلیارد ریال، پیام مهمی برای بازار دارد. این رقم صرفاً افزایش یک سرفصل درآمدی نیست، بلکه بیانگر تغییر تدریجی مدل کسبوکار به سمت خدمات مالی و بانکداری کارمزد محور است؛ مسیری که در نظام بانکی مدرن، بهعنوان شاخص کیفیت درآمد شناخته میشود. چنین تغییری میتواند نوسانپذیری سود را کاهش داده و قابلیت پیشبینی جریان نقدی را افزایش دهد.
درآمد سپردهگذاری و بازده اوراق بدهی نیز در تکمیل این تصویر نقش داشتهاند. اهمیت این بخش نه در اندازه مطلق آن، بلکه در ایجاد تعادل میان منابع درآمدی است؛ تعادلی که سبب میشود عملکرد بانک به یک متغیر واحد وابسته نباشد. از منظر تحلیلی، این تنوع درآمدی یکی از پیشنیازهای بازگشت اعتماد سرمایهگذاران تلقی میشود.
تراز منابع و مصارف با مدیریت همزمان رشد و هزینه
نگاه دقیقتر به سمت داراییهای بانک نشان میدهد مانده تسهیلات اعطایی در پایان دیماه به بیش از 546 هزار میلیارد ریال رسیده است. تمرکز اعتباری بر ابزارهایی مانند مرابحه و مشارکت مدنی، علاوه بر سهم بالا در پرتفوی، نشاندهنده حرکت به سمت ساختارهای متعارفتر و قابلکنترلتر در مدیریت ریسک اعتباری است. این موضوع برای تحلیلگران بورسی اهمیت دارد، زیرا کیفیت پرتفوی تسهیلات مستقیماً بر پایداری سود اثر میگذارد.
در سمت منابع، تثبیت سپردههای سرمایهگذاری در سطحی بیش از یکهزار و پانصد هزار میلیارد ریال، نشانهای از حفظ اعتماد سپردهگذاران تلقی میشود. اگرچه جابهجایی میان انواع سپردهها در طول ماه رخ داده، اما ماندگاری سطح کل منابع، امکان برنامهریزی دقیقتر برای مدیریت دارایی و بدهی را فراهم میکند. وزن بالای سپردههای بلندمدت یکساله نیز به بانک فرصت میدهد افق زمانی بلندتری برای تخصیص منابع در نظر بگیرد.
با این حال، هزینه سود سپردهها همچنان مهمترین فشار عملیاتی بر بانک محسوب میشود و در 10 ماهه به بیش از 175 هزار میلیارد ریال رسیده است. اهمیت این عدد در تحلیل بورسی از آن جهت است که مسیر آینده سودآوری را به توان بانک در کاهش بهای تمامشده پول گره میزند. همزمانی رشد درآمد عملیاتی با این سطح هزینه، نشان میدهد تعادل نسبی در حال شکلگیری است؛ تعادلی که در صورت تداوم میتواند به بهبود حاشیه سود منجر شود.
بازآرایی ترازنامه، پیامهای پنهان برای سهامداران
یکی از معنادارترین رخدادهای دوره 10 ماهه، کاهش زیان انباشته از محل برگشت مازاد تجدید ارزیابی ناشی از واگذاری داراییهای سرمایهای بوده است. هرچند این رویداد ماهیت عملیاتی ندارد، اما اثر آن بر ساختار حقوق صاحبان سهام قابل توجه است و میتواند فشار تاریخی ترازنامه را کاهش دهد. در نگاه بازار سرمایه، چنین اقداماتی زمانی ارزشمند تلقی میشوند که مقدمهای برای سودآوری پایدار باشند، نه جایگزین آن.
کاهش سرمایهگذاریهای بلندمدت در سهام و افزایش تمرکز بر اوراق بدهی دولتی نیز نشانهای از تغییر رویکرد ریسک است. رشد مانده اوراق بدهی تا سطحی بیش از 112 هزار میلیارد ریال، علاوه بر ایجاد بازده نسبتاً باثبات، نقدشوندگی داراییها را تقویت میکند. این جابهجایی ترکیب دارایی، از منظر تحلیلی به معنای حرکت به سمت ترازنامهای محتاطانهتر و قابل پیشبینیتر است.
در سوی دیگر، محدود بودن هزینههای مالی غیرمرتبط با سپردهها و نبود اتکای معنادار به منابع پرهزینه، سیگنال مثبتی برای ارزیابی ریسک نقدینگی به شمار میرود. چنین وضعیتی نشان میدهد اصلاح ساختار مالی صرفاً در سطح حسابداری رخ نداده، بلکه در رفتار تأمین مالی بانک نیز نمود یافته است.
عملکرد 10 ماهه سال 1404 بانک دی را میتوان مرحلهای از گذار آرام اما تعیینکننده دانست؛ مرحلهای که در آن، کیفیت درآمد بیش از حجم آن اهمیت یافته و بازتنظیم ترازنامه در کنار تثبیت جریان عملیاتی دنبال شده است. تقویت درآمدهای کارمزدی، پایداری نسبی منابع سپردهای، کنترل هزینههای مالی و ترمیم تدریجی ساختار سرمایه، مجموعهای از نشانهها را شکل داده که برای تحلیلگران بازار سرمایه واجد معناست.
اگر این مسیر در ماههای پیشرو با تمرکز بر کاهش بهای تمامشده پول و تعمیق درآمدهای عملیاتی ادامه یابد، میتوان انتظار داشت روایت کنونی از «ثبات در حال شکلگیری» به «پایداری قابل اتکا» تبدیل شود؛ نقطهای که معمولاً آغاز بازتعریف ارزش در نگاه سرمایهگذاران است.
لیلا احمدی افشار
.jpg)
0 دیدگاه